Profesor Antoni Cieszyński urodził się w Oleśnicy w 1882 r. Jego ojciec był farmaceutą i pracował w aptece „Pod Orłem”, mieszczącej się w kamienicy nr 11 na oleśnickim  Rynku. Antoni Cieszyński studiował stomatologię i medycynę w Monachium i w Berlinie. W 1911 r. uzyskał stopień doktora medycyny z najwyższym odznaczeniem summa cum laude., po czym przeniósł się do Lwowa na Uniwersytet Lwowski, gdzie już w 1913 r. został  mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1914 r. założył drugi na ziemiach polskich Instytut Dentystyczny.  

W listopadzie 1918 r. Profesor Antoni Cieszyński uczestniczył czynnie w Obronie Lwowa, za co został odznaczony Krzyżem Obrony Lwowa 1918 oraz  Medalem  Niepodległości.

Po odzyskaniu niepodległości Profesor Antoni Cieszyński kontynuował działalność naukową na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Był kierownikiem Katedry Dentystyki i Lwowskiego Państwowego Instytutu Medycyny. W roku akademickim 1927/1928 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego. Posiadał ogromny dorobek naukowy i cieszył się wielkim autorytetem. W 1936 r. na międzynarodowej konferencji w Brukseli otrzymał Złoty Medal im. Millera za pionierskie zasługi dla światowej stomatologii. Jego wspaniała kariera naukowa została przerwała nad ranem 4 lipca 1941 r., gdy został zamordowany przez hitlerowców na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie wraz z 22 innymi polskimi profesorami lwowskich uczelni.

W 1967 r. na kamienicy w Rynku pod nr 11 w Oleśnicy, gdzie Profesor Antoni Cieszyński się urodził, została umieszczona tablica upamiętniająca zasługi Profesora. Oddano w ten sposób hołd wielkiemu polskiemu uczonemu i patriocie. Profesor Antoni Cieszyński swoje życie poświęcił pracy naukowej w służbie Polsce i całej ludzkości, a Jego dewizą życiową było

Salus Poloniae suprema lex esto –
Dobro  Polski  niech  będzie  najwyższym  prawem.

Opracowanie: Leszek Mulka