Spotkanie Szkolnego Klubu Czytelniczego
8 lutego 2024
Stale towarzyszy im lęk, samotność, poczucie zagubienia. Cierpią na depresję, a nierzadko podejmują próby samobójcze. Boli ich brak tolerancji i zrozumienia w społeczeństwie. A pragną tak niewiele: żyć normalnie.
Oto poruszający zbiór wywiadów z osobami transpłciowymi, a także ich rodzicami, psycholożką, adwokatką, aktywistką i… księdzem, przełamujący tabu i otwierający oczy na potrzebę drugiego człowieka.
Spotkanie sprzed kilku dni sprawiło, że w naszej szkolnej bibliotece było nie tylko – tak jak zawsze – przytulnie, ale również i tłoczno. Zwiększająca się frekwencja bardzo nas ucieszyła, biorąc pod uwagę fakt, że reportaż przez nas omawiany porusza temat, który zdecydowanie zbyt rzadko staje się przedmiotem dyskusji w Polsce. Książka Piotra Jaconia wywoła na nas ogromne wrażenie. Przedstawione w niej historie pełne są strachu, cierpienia, wykluczenia, niesprawiedliwości i bezsilności. Jej dużym plusem jest to, że autor przedstawił w niej nie tylko perspektywę samych osób transpłciowych, ale także innych ludzi z ich otoczenia.
Rozmowę zaczęliśmy od zastanowienia się, do kogo adresowany jest ten reportaż. Brak przypisów wyjaśniających niektóre specjalistyczne pojęcia sprawia, że dla wielu czytelników koniecznie będzie samodzielne doedukowanie się. Część z nas uznała to za plus, część za minus. Wszyscy jednak zgodziliśmy się co do tego, że na polskim rynku bardzo brakuje treści tego typu, co jest jednym z licznych powodów bardzo niezadowalającego poziomu wiedzy na temat transpłciowości w Polsce. Przeraziło nas to, na jakie życie skazane są osoby trans w naszym kraju, szczególnie w kontekście innych państw takich jak Niemcy czy Kanada. Próba skorygowania płci w dokumentach oznacza u nas konieczność pozwania własnych rodziców. Zapewnienie sobie kompetentnych specjalistów i odpowiedniego leczenia równoznaczne jest z wydaniem majątku. Do tego wszystkiego dochodzą krzywdzące i uderzające w osoby LGBTQ wypowiedzi, nie tylko ze strony – mającej dla dużej części społeczeństwa ogromne znaczenie – kościelnej ambony, ale także i z politycznej mównicy, z ust jednych z najbardziej znanych polityków.
W tym momencie naszej dyskusji padło pytanie o to, czy myślimy, że coś może się zmienić. Jeśli tak, to kiedy? W jaki sposób można przyśpieszyć ten proces? Postanowiliśmy nie tracić optymizmu i stwierdzić, że może być lepiej. Skrytykowaliśmy panujące w naszym społeczeństwie przyzwolenie na reagowanie agresją na inność oraz na przypisywanie sobie prawa do wymagania wyjaśnień od tych, którzy nie wpisują się w nasze normy. Doszliśmy do wniosku, że bardzo potrzebna jest edukacja w tym temacie – zarówno dla dzieci, jak i dla samych nauczycieli oraz rodziców. Za bardzo ważne uznaliśmy stopniowe polepszanie prawnej sytuacji osób LGBTQ. Na dłużej zatrzymaliśmy się także na refleksji dotyczącej istotności reprezentacji mniejszości w mediach oraz tego, jak łatwe tak naprawdę jest szanowanie innych, nawet jeśli jest się kimś, kto nie rozumie ich tożsamości.
Z czystym sumieniem wszyscy możemy polecić „My, trans” innym oraz zaprosić na kolejne spotkanie Klubu, które odbędzie się 5 marca o godzinie 15:15.
Amelia Bąk, kl. IVc